In de zomer groeit alles dat groen is als kool. Ik moet flink snoeien om ervoor te zorgen dat ik nog kan blijven rondlopen en dat mijn paarden niet snoepen van de giftige coniferen en herdera. Ook de druif en appelboom verdienen extra aandacht.
Er is iets rustgevends aan snoeien – takken die in de weg zitten weghalen, oud hout eruit, zodat er weer licht en lucht bij kan. En terwijl ik bezig ben merk ik: snoeien werkt ook in je hoofd.
Snoeien is ruimte maken.
Ruimte voor nieuwe scheuten. Nieuwe ideeën. Voor groei.
Op het erf betekent dat: een oude boom wat lucht geven, een verwilderde struik terugbrengen tot de kern.
Maar stiekem doe ik dat ook met spullen die al maanden op de verkeerde plek liggen, met afspraken die me leegtrekken, en met plannen die ooit goed leken, maar niet meer passen.
Het mooie van snoeien is: je hoeft niet alles te behouden. Soms groeit er pas echt iets moois als je durft weg te halen wat niet meer werkt.
Dus dit is je vriendelijke schop onder je kont (😉):
Wat kun jij snoeien deze maand? In je tuin, je huis, je agenda – of gewoon in je hoofd?
Ik ga nog even verder met takken slepen. En wie weet: als ik straks op het erf zit met ‘bakkie’, komt er ineens weer ruimte voor iets nieuws.